قوله : ايضا : يعنى همانطوريكه تقديمش براسم جايز نيست . قوله : فتأمّل : شايد اشاره باشد باينكه ضمير در « سواه » به لقب راجع بوده و بدين‌ترتيب معناى عبارت چنين مىشود : در صورتى كه لقب با غير خودش مصاحب شد اعمّ از آنكه اسم بوده يا لقب لازم است مؤخّر بيايد پس الزامى نداريم مقصود از « سواه » را خصوص اسم بدانيم تا اشكال مزبور پيش بيايد . قوله : نعم تقديمها على الاسم : ضمير در « تقديمها » به كنيه راجع است . متن : « 75 » و ان يكونا مفردين فاضف * حتما و الّا اتّبع الّذىّ ردف تجزيه و تركيب ان : حرف شرط . بكونا : فعل مضارع ، تثنيه و ضمير فاعلى به اسم و لقب راجع است . مفردين : خبر براى « يكونا » . فاضف : فعل امر ، جواب براى « ان » . حتما : مفعول مطلق تأكيدى و تقدير كلام چنين است : و ان يكونا مفردين فحتم الاضافة حتما . و : عاطفه . الّا : مركّب است از « ان » شرطيّه و لاء نافيه و فعل شرط محذوف بوده و تقدير كلام چنين است : و ان لا يكونا مفردين اتّبع الخ . اتّبع : به صيغه امر ، فعل و فاعل . الّذى : موصوله ، مفعول براى « اتبع » . ردف : صله براى موصول .